Dansen in de regen – vanaf DV 18 april in de boekhandel!

Tekst achterflap:

Vreugde is niet de afwezigheid van verdriet, maar de aanwezigheid van God.

Wie kent ze niet? Die zware regenbuien en levensstormen die je ontmoedigen, misschien zelfs wel verlammen, waardoor je hoofd, hart en voeten niet langer naar dansen staan. In moeilijke tijden lijkt de Bijbelse opdracht om je te allen tijde te verblijden onmogelijk. Of toch niet?
Marianne Grandia schrijft in haar warme en toegankelijke stijl over vreugde en verdriet, maar ook over keuzes maken en onze handen openen voor het geschenk dat God ons geven wil. Daarnaast moedigt ze de lezers aan tot danspassen als ‘Leef bij de dag’, ‘Eet taart’, ‘Leer de Bijbel’ en ‘Zoek de zegen in de regen’.

‘Dansen in de regen betekent niet de regen en de stormen bagatelliseren of negeren. Dansen in de regen betekent dat we ons natte gezicht opheffen naar de God die vreugde is, vreugde geeft en vreugde verlangt, dat we ons door Hem laten vullen en ons in Hem verheugen.’ – Marianne Grandia

Gepubliceerd op 13 april 2017 | Nog geen reactie

Selah vrouwendag 17 juni 2017 – Dansen in de regen

DV Zaterdag 17 juni 2017 is er weer een Selah vrouwendag, met als thema ‘Dansen in de regen’.  Op deze dag willen we je graag bemoedigen, maar ook aanmoedigen om je vast te klampen aan God, Hem als veilig (te gaan) ervaren. Je in de storm aan aan Hem te durven overgeven en je Halleluja (Lof zij de Heer) gaan of blijven zingen, ook al is het dan misschien met gebroken stem. Een dag met de melodie die je hart uitnodigt tot het maken van een vreugdedans.  Klik hier voor meer info.

Column: Memoires van een kerkbank (kort kerstverhaal)

Eenzaam en verlaten stond de oude houten kerkbank keurig vooraan in het gelid in het oude monumentale kerkje. Achter hem stonden nog vierentwintig andere banken en aan beide zijden stonden houten stoelen met rotan zittingen, allemaal keurig in het gelid. Maar daar had hij weinig contact meer mee.

Vroeger was het anders, toen deelden alle banken en stoelen na elke dienst hun bevindingen met elkaar en konden ze urenlang doorpraten over hun gebruikers. Maar tegenwoordig betrokken de andere banken en stoelen hem nauwelijks meer bij hun gesprek. Maar ja, wat had hij ook te vertellen? Hij werd al jaren nauwelijks meer gebruikt en stond er maar en stond er maar. De meeste kerkbezoekers meden hem; bijna niemand wilde meer op de voorste bank.

Klik hier om verder te lezen.

Gepubliceerd op 23 december 2016 | Nog geen reactie