Recensie Gereformeerde Kerk Goudriaan Ottoland

Witter dan sneeuw, geschreven door Marianne Grandia, (recensie van Arjette vd Streek):


Toegankelijk geschreven over heel gewone, herkenbare personages. Het boek gaat in de eerste plaats over de liefde tussen een vader en een dochter. In witter dansneeuw wil dochter Kathy deze relatie met haar vader duidelijk niet. Kathy voelt zich verraden door een gebeurtenis heel lang geleden en sindsdien heeft zij elk contact met haar vader verbroken. Het boek maakt je nieuwsgierig naar wat er gebeurd is. Bijzonder is ook de rol van Ellen in het verhaal. Een gelovige vrouw, die in de wachtkamer van het ziekenhuis getuige is van het weerzien van vader en dochter. Zij hoort een stem van God en komt zodoende in contact met Steven, de vader van Kathy. Een opdracht waar ze mee worstelt. Maar uiteindelijk kan ze Kathy helpen met het verwerken van haar emoties.Verder lezen we over de ontmoetingen met Martijn en Jeroen. Beiden willen iets van Kathy, maar daartoe is ze niet in staat. Langzaam begint haar zorgvuldig opgebouwde en ommuurde wereldje af te brokkelen. Zo loopt het verhaal naar het einde, lukt het Kathy om de confrontatie met het verleden aan te gaan en de stap tot begrip en vergeving te zetten? Witter dan sneeuw is niet alleen mooi om te lezen. Ze confronteert de gelovigen met de vraag wat zou jij doen als God je wil gebruiken in het leven van een ander. Kortom een boek wat vragen oproept om met elkaar over in gesprek te gaan. Veelbelovend is Marianne Grandia, als romanschrijfster ook omdat het verhaal nog niet af is. Hoe zou het verder gaan met Kathy en de mensen die op haar pad zijn gekomen? Zou de ontluikende flirt in een volgende roman groeien tot liefde?

 

http://gko.kerkgoudriaanottoland.nl/index.php/boekenmand/romans

Gepubliceerd op 26 november 2011