Recensie Lenteregen – IZB-Ark

Recensie Lenteregen-IZB-Ark

Licht

Licht. Dat is het woord dat in mijn hoofd  blijft rondzingen als ik de laatste pagina van Lenteregen om heb geslagen. De opmaak van deze christelijke roman herinnert meteen aan het debuut van Marianne Grandia: ‘Witter dan Sneeuw’. Lenteregen is daarop het vervolg. De romans delen een aantal dezelfde personages, maar Lenteregen kan ook prima op zichzelf gelezen worden.

 

Licht is ook de schrijfstijl van de ervaren auteur, die al vele artikelen en vertalingen op haar naam heeft staan. In heldere, schijnbaar moeiteloze taal ontvouwt zich in Lenteregen een verhaal over het leven en de pijn die dat met zich mee kan brengen. Maar het is ook een verhaal over geloven, waarbij de auteur de lastige vragen die dit soms met zich meebrengt niet uit de weg gaat en ook niet overal een kant en klaar antwoord op heeft.

 

Licht. Eigenlijk weet je al vanaf de eerste pagina dat het verhaal een lichte afloop zal kennen. Het neigt zelfs enigszins naar ‘te mooi om waar te zijn’, alles past wel heel toevallig en heel precies in elkaar. Misschien daarom juist dat je je er zo als vanzelf aan over kunt geven?

 

Ben je eenmaal begonnen aan Lenteregen, dan leg je het boek niet makkelijk weg. Een boek voor de christelijke vrouw, zeker, maar het lijkt me dat de christelijke man zich hier ook prima aan kan wagen.

 

Annemarie Roding

December 2012

Gepubliceerd op 11 januari 2013